Een groep landen onder aanvoering van Spanje en Frankrijk, dreigt op de Visserijraad van 19 maart 2012 een belangrijk onderdeel van de hervormingsplannen van Maria Damanaki, Europees Commissaris voor Visserij, te kelderen. Europarlementslid Bart Staes (Groen) is verbijsterd: "Het gaat concreet om plannen om het teruggooien van vis tegen te gaan. Een veel voorkomende praktijk, terwijl bijna negentig procent van de visvoorraden in Europese wateren zwaar zijn overbevist. Ik hoop dat Kris Peeters zich vandaag niet opnieuw bij de 'bad guys' aansluit, zoals hij vorig jaar al eens deed."
De Europese visserijministers moeten vandaag besluiten of ze de plannen van Damanaki steunen of niet. In een uitgelekte verklaring van enkele landen waaronder Frankrijk en Spanje, staat dat men het verbod op het teruggooien van bijvangsten niet wil steunen.
De Britse chefkok Hugh Fearnley-Whittingstall riep afgelopen weekend mensen op om de visserijministers digitaal te bestoken met protestboodschappen. Fearnley-Whittingstall voerde het voorbije jaar fel campagne via Fishfight.net en verzamelde bijna 800.000 handtekeningen in heel Europa voor hervormingen omdat “het verspillen van enorme hoeveelheden vis absoluut onacceptabel is.”
Een verbod op het teruggooien van vis, wanneer bepaalde schepen of reders hun quota hebben overschreden, zou de komende vier jaar gefaseerd worden ingevoerd. Dat is een onderdeel van het vorig jaar voorgestelde plan van de Europese Commissie voor hervorming van het Europees visserijbeleid, met als doel het tegengaan van overbevissing.
Staes: “De wetenschap zegt al jaren dat een dergelijke hervorming urgent is. Bijna 90% van de visvoorraden in Europese wateren zijn overbevist en we moeten vrezen dat binnen tien jaar negen van de tien overgebleven vissoorten in gevaar zijn.”
In een voorlopige tekst van enkele visserijministers bewijzen ze wederom lippendienst aan de hervormingen. Zo schrijven ze dat het teruggooien van teveel of verkeerd gevangen vis bestreden moet worden, maar dat de voorstellen van Damanaki “onrealistisch en te dwingend” zijn.
Staes: "Het is te hopen dat bevoegde Europese visserijministers als Kris Peeters nu eindelijk eens hun verantwoordelijk nemen door de hervormingen mee te helpen doorvoeren en niet op de rem blijven staan. Zonder een radicale wending in ons Europese visserijbeleid is er geen toekomst voor vissoorten noch voor vissers.”
Staes: “Ook Peeters verklaart steeds zijn beleid op wetenschap te baseren, maar dat bleek de laatste jaren niet uit de praktijk. Hij schaarde zich eind mei vorig jaar bovendien in het kamp van vijf landen - Italië, Spanje, Portugal Frankrijk en Ierland - die de hervormingsplannen afremmen, en bepleitte voor de Vlaamse vloot zo hoog mogelijke quota. Die landen dreigen nu opnieuw roet in het eten te gooien en het is de vraag of Peeters vandaag weer hun kamp kiest.”
Staes: "De gevolgen van het Europese wanbeleid - teveel schepen voor te weinig vis - dat mede vorm werd gegeven in de lidstaten, zijn uitgedunde visbestanden en een industrie die met moeite overeind blijft. Wat we goed moeten beseffen: zonder sterke, duurzame visvoorraden, zal er in de nabije toekomst geen visserijsector meer zijn."