Is Amerikaanse gijzeling van de internationale wereldorde nog langer houdbaar?
Groen! begrijpt werkelijk niets meer van de Amerikaanse houding in de kwestie Irak. "Na meer dan acht maanden lang iedere steen in de woestijn te hebben omgekeerd is er weinig meer gevonden dan wat verouderd wapentuig. Van de dictator Saddam Hoessein zelf nog geen snorhaar. Bij het horen en zien van Bush en zijn bondgenoten, kan je je moeilijk ontdoen van het beeld van een middeleeuwse kasteelheer die, na een rooftocht, de buit met zijn kompanen verdeelt", zegt Bart STAES (Groen!).
Op 21 maart jl. zei Bush naar Irak te zullen trekken "met respect voor zijn burgers, voor hun grote beschaving en voor de geloven die ze belijden. We hebben geen ambitie in Irak, anders dan het wegnemen van een dreiging en het herstellen van de controle over het land door de eigen bevolking." Nu luidt het dat wie geen militaire middelen inzet, niet kan meeëten uit de ruif van de olie-opbrengsten.
"Het is bijzonder cynisch", zegt Staes, "dat uitgerekend de natie die zich het meest openlijk voorstander toont van een volledig vrije wereldhandel, nu plots de geneugten van een vorm van protectionisme inziet. Zou het niet beter zijn dat Irak zélf aanbestedingen doet, dat het land zélf kiest welke producten en investeringen het nu nodig heeft? Alleen wie troepen stuurt naar het bezette gebied, mag onder de vorm van investeringen meegenieten van de oorlogsbuit. Of worden die middelen, vanuit een eerlijke schroom, betaald uit de zak van de Texaanse oliebaronnen en kan de Iraakse bevolking nu wat geld opzijleggen om te bouwen aan een eigen toekomst?"
Groen! vraagt niet dat de Belgische federale regering zich vanuit een opbod aan zuiverheid internationaal laat isoleren. "We hopen anderzijds wel dat België aandringt op Europees overleg in deze materie. Meer en meer krijgen we immers de indruk dat de Amerikaanse president de wereld tracht te gijzelen - om niet te zeggen 'afdreigen' - voor een campagne die moet leiden tot zijn herverkiezing in eigen land. De wereld kreunt onder het politiek en militair gewicht van een land dat alle internationale regels en overeenkomsten met de glimlach aan zijn laars lapt. Kyoto, ontwikkelingssteun, VN-lidmaatschap, internationaal gerechtshof: wie durft Bush nog de wacht aanzeggen?"
Irak heeft in de eerste plaats nood aan een stabiel, democratisch verkozen politiek regime. Het land verdient humane oplossingen voor de schuldenlast. "In plaats van te strijden tegen windmolens in Irak, zou Bush beter investeren in windmolens in eigen land. Zo stelt hij zijn energievoorziening op lange termijn veilig en kan hij aantonen dat hij het eerlijk meende toen hij bij aanvang van de oorlog vertelde dat hij het 'werk van de vrede' zou voortzetten."