Geen Nederlands in het Europees Octrooibureau
Het amendement dat Staes en Thyssen indienden - en ondersteund werd door vrijwel alle democratische Vlaamse EP-leden - wilde een octrooiaanvraag in alle elf officiële talen van de Unie mogelijk maken.
Letterlijk luidde één van de amendementen: "Europese octrooiaanvragen kunnen in één van de officiële talen van de Gemeenschap worden ingediend. De procedure vindt naar keuze van de aanvrager plaats in een van de officiële talen van het Europees Octrooibureau. Bij ontstentenis daarvan wordt de keuze van de officiële taal door het Octrooibureau zelf bepaald. Europese octrooien worden afgeleverd in de taal waarin de desbetreffende aanvraag is ingediend en in de officiële taal waarin de procedure heeft plaatsgevonden, en gaan vergezeld van vertalingen van de octrooiconclusies en van een korte samenvatting in de overige officiële talen van de Gemeenschap. De octrooihouder die een vordering wegens inbreuk wenst in te dienen, moet de inbreukmaker een vertaling van het octrooi in diens taal doen toekomen. Voor zaken die worden voorgelegd aan een rechtbank of beroepskamer van de Gemeenschap geldt de talenregeling van het Hof van Justitie."
Met de beslissing van zo-even hervalt het Europees parlement in dezelfde fouten als deze m.b.t. het Europees Merkenbureau. Ook daar werkt men slechts met deze vijf talen.
Deze ongunstige regeling van het Merkenbureau kwam - onder Vlaams protest - tot stand tijdens het Belgische voorzitterschap onder Dehaene en Claes. De gevolgen daarvan werken tot op heden door in de Europese instellingen. Nederlands wordt meer en meer een tweederangstaal.
Het hangt nu af van de Raad of er toch een uitgebreider talenregeling komt. Een akkoord bereiken over de talenregeling van het Europees octrooibureau was een van de prioriteiten van het jongste Belgische EU-voorzitterschap. Zonder resultaat.