Groen is teleurgesteld over de uitkomst van de Europese top. De urgentie waarmee de Europese regeringsleiders zich hebben ingezet voor begrotingsdiscipline is volledig afwezig bij het nemen van maatregelen om een langdurige Europese recessie af te wenden.
Europarlementslid Bart Staes: “Op aandringen van het Europees Parlement erkennen de EU-leiders eindelijk dat zij hun agenda voor duurzame en sociale groei teveel genegeerd hebben. Maar het is zeer teleurstellend dat zij daar vervolgens geen concrete maatregelen aan verbinden. Een schril contrast met de rigide manier waarop bezuinigingen worden afgedwongen.”
Twee weken geleden keurde een grote meerderheid van het Europarlement het rapport van GroenLinks Europarlementslid Marije Cornelissen goed. Het vraagt uitdrukkelijk om voldoende begrotingsruimte voor het investeren in werkgelegenheid. Het Europees Parlement wil ook dat de bezuinigingen niet tot meer armoede leiden. Staes: “De Europese Raad zwijgt in alle talen over de sociale crisis die steeds nijpender wordt. De armoede stijgt, net als de werkloosheid die in sommige landen dramatische proporties krijgt, met name onder jongeren. De EU-leiders komen niet verder dan het recyclen van vrijblijvende voornemens die ze in januari al uitspraken.”
Ook van de Europese Commissie moeten we niet veel verwachten. In een antwoord op een recente parlementaire vraag van Bart Staes zegt de Commissie duidelijk dat de Europa-2020 strategie, die ondermeer de armoede in de Unie moet verminderen met 20 miljoen personen, geen prioriteit krijgt. De Commissie deelt Staes koudweg mee: Omwille van de huidige ernstige vertrouwenscrisis als gevolg van een mogelijke negatieve spiraal veroorzaakt door de staatsschuldencrisis, de kwetsbare financiële sector en de verzwakking van de groeiperspectieven, moet op korte termijn voorrang worden gegeven aan maatregelen die het vertrouwen opkrikken om zo macrofinanciële stabiliteit te verwezenlijken." Exit de Europa-2020-strategie dus.
Commissievoorzitter Barroso noemde de top 'minder dramatisch' dan de vorige. “Dat is logisch, want hete hangijzers stonden niet op de agenda. Belangrijke besluiten zoals de verhoging van het noodfonds, euro-obligaties, en de o zo noodzakelijke Europese coördinatie van belastingen schuiven de "leiders" voor zich uit. Juist die Europese krachtenbundeling is nodig om de staatsschuld draaglijker te maken en het economisch vertrouwen terug te brengen.”
De Duitse regering blokkeert een verhoging van het noodfonds. “En dat terwijl de overige eurolanden hebben ingestemd met een overbodig Begrotingspact naar Duitse snit in de verwachting dat Berlijn vervolgens meer solidariteit zou tonen. Zo blijft Merkel heel Europa in gijzeling houden”, constateert Bart Staes. “Dat beperkt de politieke speelruimte van de Europese Commissie om de regels voor begrotingstekorten verstandig toe te passen, om de nadruk te verleggen van overhaaste bezuinigingen naar structurele hervormingen die de overheidsfinanciën echt gezond maken.”