Energiebesparing gebouwen
Het Commissievoorstel is met name ingegeven door berekeningen dat Europa tegen het jaar 2030 voor maar liefst 70% van zijn energie afhankelijk zal zijn van import en door het feit dat de uitstoot van broeikasgassen teruggedrongen moet worden.
Gezien het lage vernieuwingspercentage van gebouwen (levensduur van vijftig tot meer dan honderd jaar) ligt het grootste potentieel voor het verbeteren van energieprestaties op de korte en middellange termijn bij het bestaande gebouwenbestand (geldt enkel voor gebouwen groter dan 1000m2). De voorgestelde richtlijn stelt een kader vast dat zal leiden tot meer coördinatie van wetgeving op dit gebied tussen de lidstaten. De praktische toepassing van dit kader zal evenwel voornamelijk onder de verantwoordelijkheid van de afzonderlijke lidstaten blijven vallen.
Het voorstel bevat vier kernelementen:
-Een algemeen kader voor een gemeenschappelijke berekeningsmethode voor de geïntegreerde energieprestatie van gebouwen,
-minimumnormen voor de energieprestatie van nieuwe en bepaalde bestaande gebouwen wanneer deze renovatie ondergaan,
-certificeringssystemen voor nieuwe en bestaande gebouwen,
-specifieke keuring en beoordeling van verwarmingsketels en verwarmings-/koelingsinstallaties.
Nelly Maes en Bart Staes willen dat binnen vijf jaar de toepassing van de richtlijn een feit zal zijn en willen ze ook laten bekijken of de richtlijn eveneens zou moeten gaan gelden voor bestaande gebouwen met een totaaloppervlak van minder dan 1000m2. Ze steunen ook de visie dat de energieprestatie zou moeten kunnen gelezen worden als een indicatie van Co2 -uitstoot.