Eind maart hielden de diensten van de Europese Commissie een nieuw inspectiebezoek naar de toestand van het dierenwelzijn in België. Dat meldt Europees commissaris Volksgezondheid Kyprianou aan Bart STAES (Groen!). Dit bezoek kwam er amper een jaar na een vorige visite van het Europese Directoraat-Generaal Volksgezondheid (DG SANCO) aan ons land. Als er geen positieve evolutie merkbaar is, overweegt de Commissie andere maatregelen.
De Europese conclusies na dat eerste bezoek waren werkelijk beschamend. "Dat gold overigens ook voor de reactie van België op dit rapport. De brief is met haastig knip- en plakwerk in elkaar gestoken. De gemiddelde scholier doet beter," oordeelt Staes.
Het groene Europees parlementslid is ook niet te spreken van de manier waarop de Commissie hem antwoordde op een aantal vragen over het eerste rapport. "De commissaris neemt quasi letterlijk de toenmalige Belgische reactie over, terwijl we nu bijna een jaar verder zijn. Als dezelfde timing wordt aangehouden als bij het vorige rapport, zullen pas in het vroege najaar de eerste resultaten bekend worden gemaakt. Weinig uit het antwoord van België doet vermoeden dat het indrukwekkend veel beter zal zijn."
Het DG SANCO-rapport uit 2006 had het onder meer over de slechte opleiding van de Belgische inspecteurs (bv. het niet kunnen inschatten van de oppervlakte die varkens nodig hebben of van het strooisel dat in hun hokken moet liggen) en de ontoereikende informatieverschaffing aan varkenshouders. Er zitten bv. ook te veel kippen in kooien van legbatterijen, kooien die bovendien geen rekening houden met de poten van de dieren en ook te laag zijn. Alternatieve systemen voor kippen voldoen dan weer niet aan de Europese criteria mbt. zitstokken en nestruimte. Kalveren van minder dan twee weken liggen gewoon op betonnen lattenbodems.
"De lijst bedroevend lang," zegt Staes, "en dan ging het alleen maar om de inspectie van kippen-, kalveren- en varkensbedrijven. Inbreuken op het dierenwelzijn worden amper beboet omdat de Belgische autoriteiten geen duidelijke gedragslijn hebben aangegeven. Voor het omzetten van de richtlijn mbt. het castreren van biggen (België laat onverdoofd castreren toe tot 4 weken - van Europa mag het hooguit één week zijn) voert België aan dat het wetgevend proces hier traag verloopt. Hoe cynisch kan een beleid worden?"
"Onder de groene ministers van Volksgezondheid werd over de castratie van biggen een werkgroep met alle betrokkenen opgericht. Daarin bestond de quasiconsensus dat er tegen begin 2006 niet meer onverdoofd zou mogen worden gecastreerd. We staan evenwel nog geen stap verder. Op het Vlaamse niveau wordt alvast niet de minste moeite hiervoor gedaan. Het kan toch niet zo onoverkomelijk zijn om voor deze relatief eenvoudige regeling te zorgen? Dit is gewoon manifeste onwil!"
Hoewel de Commissie de aanvankelijke antwoorden van België als 'voldoende' beschouwt, heeft zij het toch nuttig geacht om amper 11 maanden na het eerste bezoek opnieuw een inspectieronde te doen. Indien zij naar aanleiding van het meest recente bezoek niet tevreden is over de vorderingen die bij de uitvoering van de correctieve maatregelen zijn geboekt, overweegt (sic) zij verdere stappen. Staes vindt dat die 'overweging' al eerder had mogen genomen zijn. "Het staat goed om van Europese vergaderingen thuis te komen en zich op de borst te kloppen dat er iets gedaan is voor het dierenwelzijn. Maar dan moet je minstens de consequentie hebben die Europese wetten ook uit te voeren op het terrein. Jammer genoeg heerst de hypocrisie."
Zoek hier het rapport en de reactie van België De parlementaire vragenreeks