In een brief aan gewezen parlementslid André Monteyne erkent de Dienst Protocol en Veiligheid van het Directoraat generaal Personeel en Administratie dat Brussel over een tweetalig statuut beschikt. Tegelijk blijkt uit dit antwoord dat budgettaire en praktische overwegingen de meeste receptiebalies van de Europese Commissie werden afgeschaft omdat er meestal enkel bezoekers op afspraak komen. Anderzijds heeft de Commissie wél geïnvesteerd in bewaking.
1) Welke praktische overwegingen liggen aan de basis van het besluit het aantal receptiebalies in te krimpen? Welke budgettaire?
2) Erkent de commissie dat zij nu niet kan verzekeren dat bezoekers van instellingen gelegen in Brussel ook te woord kunnen worden gestaan in of het Nederlands of het Frans?
3) Is de Commissie zinnens om minstens de kennis van het Nederlands en het Frans verplicht te maken voor personeel dat - aan een receptiebalie of niet - bezoekers moet verwelkomen? Zo neen: welke argumenten zijn er om deze tweetaligheid niet door te voeren?
4) Zal de Commissie er ook bij de bewakingsfirma’s op aandringen dat het personeel dat bewakingsopdrachten uitvoert voor instellingen van de Europese Unie in Brussel het Nederlands en het Frans machtig is? Zo neen: waarom niet? Zo ja: hoe zal zij deze tweetaligheid realiseren?