Eind februari deelde Commissaris Margot Wallström (Milieu) in antwoord op de schriftelijke vraag E-2686/99(1) mee "op de hoogte te zijn van de ernstige problemen waarmee het Vlaamse Gewest wordt geconfronteerd wegens de aanwezigheid van aanzienlijke hoeveelheden fosfor en stikstof".
De hoge fosfor-en stikstofconcentraties zijn zowel afkomstig van chemische meststoffen als van natuurlijke mest uit de veeteelt. "Deze overdreven hoeveelheden liggen aan de oorsprong van een diffuse verontreiniging van het grondwater, hetgeen blijkt uit de verslagen van de Vlaamse Milieumaatschappij, en van de eutrofiëring van het meeste oppervlaktewater; verder dragen ze bij tot de eutrofiëring van de Noordzee," aldus nog Wallström.
Stilaan groeit in Vlaanderen het inzicht dat er teveel varkens zijn in verhouding tot de landbouwoppervlakte om de mest af te zetten zonder gevaar voor mens en milieu. De varkensstapel telt intussen zo'n 8 miljoen stuks. In 1992 waren er 6 545 000 varkens, vijf jaar later reeds 7 367 653. De vraag dient dus gesteld - én beantwoord - of het niet beter is te kiezen voor een socio-economisch begeleide afbouw van de varkensstapel.
Kan een inkrimping van de varkensstapel in Vlaanderen (gedeeltelijk) worden gefinancierd met Europese middelen, gezien de ernst van de situatie en de voorrang van de nitraatrichtlijn op de Europese marktverordening voor varkensvlees? a) Zo ja, binnen welk wettelijk en financieel kader is een socio-economisch begeleide afbouw van de varkensstapel mogelijk? b) Zo neen, is de Commissie bereid alsnog een wettelijk en financieel kader te creëren voor een socio-economisch begeleide afbouw van de varkensstapel, gezien de ernst van de situatie en de voorrang van de nitraatrichtlijn op de Europese marktverordening voor varkensvlees?