Rond traditionele feesten die (mede) op kinderen zijn gericht worden vaak immense promotiecampagnes gehouden. Paasartikelen zijn vaak nog voor de aanvang van de Vastenperiode te koop, Sinterklaaspromoties starten soms al vlak na de aanvang van het schooljaar en de eerste kerstshows met het bijhorende geschenkenaanbod beginnen niet zelden in oktober. Los van het feit dat kinderen - en daardoor ook hun ouders - op een onfatsoenlijke manier worden aangespoord om te consumeren, is deze vorm van verkoop voor de jongsten zeer verwarrend. Het inflatoire aanbod aan Kerstmannen en andere 'kindervrienden' maakt dat voor kinderen enige mooie tradities worden geofferd op het altaar van de massaconsumptie.Om de bezorgde consument ter wille te zijn en meer negatieve reacties te voorkomen trad de sector, in overleg met de consumentenorganisaties in België, zelfregulerend op. Voor 1 november geen zichtbare Sinterklaaspromotie meer, voor 1 december is de Kerstman niet meer welkom en zes weken voor Pasen mag niet gejaagd worden op de haas. Ofschoon een goed initiatief, staat en valt het geheel met de goede wil van de handelaren.Erkent de Commissie dat zich hier een probleem stelt en overweegt zij daarom om op Europees vlak maatregelen te nemen die kinderen moeten beschermen tegen al te agressieve en overdadige reclamecampagnes die aan (kinder)feesten vooraf gaan? Zo neen: welke argumenten voert zij aan om geen actie te ondernemen?