Op haar vergadering van 31 augustus 2004
hoorde de EP-Commissie voor begrotingscontrole een korte uiteenzetting aan van Commissaris Schreyer over de
Overeenkomst ter bestrijding van contrabande en namaak, welke de Commissie, tezamen met tien lidstaten, op 9
juni 2004 had ondertekend met Philip Morris International (PMI).
Ik zou de Commissie willen
verzoeken om, aan de hand van de door haar beschikbaar gestelde documentatie, de volgende punten nader toe te
lichten:
Is de Commissie ervan overtuigd dat de rol van OLAF, zoals die in de overeenkomst
wordt geschilderd, recht doet aan de onafhankelijkheid van dit bureau en de taken en bevoegdheden die in
verordening (EG) nr. 1073/1999 uiteengezet werden? Is zij in het bijzonder van mening dat deze overeenkomst
verenigbaar is met de bepaling van voornoemde verordening welke de directeur van OLAF in staat stelt om op eigen
initiatief te besluiten tot opening van een extern onderzoek? Kan zij uitleggen wat de aard en reikwijdte zijn
van een "audit" van Philip Morris, waartoe OLAF volgens het bepaalde in afdeling 2. 02 (d) van de overeenkomst
zou kunnen worden verzocht (ingevolge een door de bemiddelaar verstrekte "audit order" )?
Kan
de Commissie garanties verstrekken dat de bepalingen vervat in artikel 10 van de overeenkomst, die Philip Morris
het recht geven op een compensatie voor zowel monetaire als aanvullende betalingen, geen afbreuk zullen doen aan
de voordelen die van deze overeenkomst worden verwacht? Kan de Commissie, meer in het bijzonder, aangeven hoe de
bepalingen van de overeenkomst, welke een privaatrechtelijke overeenkomst is, te verzoenen zijn met het beginsel
van onafhankelijkheid van de gerechtelijke autoriteiten van de lidstaten? Is de Commissie verder van mening dat
de overeenkomst geen afbreuk doet aan het mandaat van OLAF met betrekking tot door de gerechtelijke autoriteiten
van de lidstaten ingediende verzoeken om samenwerking?
***
ANTWOORD VAN
COMMISSARIS KALLAS
De Overeenkomst is een aanvullend middel in de bestrijding van fraude
waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden geschaad. Daarop is uitdrukkelijk alle relevante
wetgeving van toepassing, en dus ook Verordening (EG) nr. 1073/99 .
Dit kan op geen enkele
manier de onafhankelijkheid van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) of de prerogatieven van de
directeur van OLAF in gevaar brengen en doet in het bijzonder geen afbreuk van zijn bevoegdheden om onderzoeken
te openen en uit te voeren.
De bepalingen inzake audit vormen een controlemechanisme op grond
van de Overeenkomst. Als OLAF redelijkerwijs concludeert dat Philip Morris International de krachtens voornoemde
Protocollen op hem rustende verplichtingen niet nakomt, en als de zaak niet tussen partijen onderling kan worden
opgelost, mag OLAF de bemiddelaar verzoeken om een “audit order” te verstrekken.
Het doel van
de “audit order” bestaat erin OLAF bij te staan om de gebieden en/of bedrijfssystemen te identificeren die
moeten worden verbeterd om de normen van Philip Morris International op de door de Overeenkomst vereiste niveaus
te brengen.
De bedoeling van het recht op compensatie is te vermijden dat op grond van de
Overeenkomst betalingen worden verricht waartoe Philip Morris vóór de ondertekening van de Overeenkomst in
procedures voor de nationale rechter betreffende sigarettensmokkel is veroordeeld op grond van dezelfde bezwaren
als die welke werden gemaakt in de civiele procedure in de Verenigde Staten voor wat dezelfde periode
betreft.
De Overeenkomst gaat niet in op en kan op geen enkele manier afbreuk doen van de
onafhankelijkheid van de gerechtelijke autoriteiten in de lidstaten betreffende strafvorderingen of
belastingvorderingen, of de bevoegdheid van OLAF om met de gerechtelijke autoriteiten in de lidstaten samen te
werken.