In antwoord op vraag E-1080/01 deelt de Raad mee dat de Commissie geen initiatief heeft genomen om onderhandelingen te voeren met de Zwitserse confederatie over "een verbetering van de beslechtingsprocedures" bij "ongevallen in Zwitserland tussen bijvoorbeeld een aldaar verzekerd voertuig en een voertuig dat in een lidstaat van de Gemeenschap is verzekerd". Vermits de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering hiervoor geen oplossing biedt, dient het toepassingsveld van deze richtlijn nochtans dringend te worden uitgebreid om aanslepende claims tussen EU-slachtoffers en Zwitserse verzekeringsmaatschappijen in de nabije toekomst te vermijden.
Lacunes in de Zwitserse wetgeving bieden verzekeringsmaatschappijen de mogelijkheid om de toekenning van schadevergoedingen, voortvloeiend uit de burgerlijke aansprakelijkheid, gedurende een zeer lange tijd voor zich uit te schuiven. Deze bron van rechtsonzekerheid treft ook EU-onderdanen die het slachtoffer zijn van (verkeers)ongevallen in Zwitserland. Zij komen terecht in een juridische procedureslag zonder uitzicht op een vergoeding binnen een redelijke termijn. Eén van de slachtoffers is een onderdaan van de Belgische federatie die al jarenlang wacht op een snelle, rechtvaardige en billijke schadevergoeding.
Zal de Commissie het initiatief nemen tot onderhandelingen met de Zwitserse confederatie over bovengenoemde problematiek en dit in de vorm van een aanbeveling, zoals bepaald door artikel 300 van het Verdrag? Zo neen, waarom weigert ze een dergelijk initiatief, gezien de ontoereikendheid van de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering om te komen tot een snelle, billijke en redelijke oplossing voor EU-slachtoffers in Zwitserland?