Naar aanleiding van een hongerstaking (van 24.12.1999 tot 06.01.2000) en een manifestatie op 5 januari 2000, allebei te Brussel georganiseerd door Kosovaren van de Albanese Wereldliga om de vrijlating van de Kosovaarse gevangenen in Servië te eisen, ben ik op 5 januari 2000 ontvangen door een medewerker van de Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid en door het Portugees voorzitterschap van de Europese Unie. Beide instanties verklaarden zich bereid om het dossier van de Kosovaarse gevangenen op de agenda te willen plaatsen van de Europese Ministerraad van 24-25 januari. Bij lezing van de verslagen blijkt dit dossier niet besproken te zijn op de bewuste Ministerraad.
Graag had ik daarom volgende vragen gesteld:
1. Hoe zal de Raad gevolg geven aan de resolutie van het Europees Parlement van 16 september 1999 waarbij het Voorzitterschap opgeroepen werd om rechtstreekse besprekingen te voeren met de Servische regering inzake vrijlating van alle politieke gevangenen?
2. Wanneer zal de Raad het dossier van de Kosovaarse Albanese gevangenen in Servië bespreken?
3. Is de Raad bereid een resolutie bij de VN-Veiligheidsraad in te leiden en te steunen over de vrijlating van de Albanese gevangenen in Servië? Zo neen, waarom niet?
4. Is de Raad bereid de opheffing van de sancties tegen Joegoslavië en de Servische deelname aan de uitvoering van het Stabiliteitspact voor Zuid-Oost-Europa afhankelijk te maken van de oplossing van de problematiek van de Albanese gevangenen? Zo neen, waarom niet?