De Belgische dioxinecrisis heeft andermaal de kwetsbaarheid van de voedselketen en de controle aangetoond. Een evaluatie, zoals gemaakt door de zogenaamde dioxinecommissie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, kan bijdragen tot het wegwerken van knelpunten. Zowel de Europese Unie als de vijftien EU-lidstaten hebben daarbij een belangrijke rol te vervullen.
In de negen pagina's over de tekortkomingen stelt het opvallendste zinnetje dat "het stelsel van de verplichte meldingen voor de lidstaten aan de Europese Unie in geval van contaminanten van veevoeders niet eenduidig is".
Is de Commissie, evenals de dioxinecommissie, van oordeel dat de regelgeving over de meldingsplicht aan de EU-autoriteiten niet voldoet?
a) Zo neen, welke argumenten schuift de Commissie naar voren om te oordelen dat de regelgeving over de meldingsplicht voldoet, in tegenstelling tot de vaststelling van de dioxinecommissie?
b) Zo ja, is de Commissie bereid wijzigingen aan te brengen aan de regelgeving over de meldingsplicht met het oog op een betere crisisvoorkoming en/of -beheersing?