De Belgische dioxinecrisis heeft andermaal de kwetsbaarheid van de voedselketen en de controle aangetoond. Een evaluatie, zoals gemaakt door de zogenaamde dioxinecommissie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, kan bijdragen tot het wegwerken van knelpunten. Zowel de Europese Unie als de vijftien EU-lidstaten hebben daarbij een belangrijke rol te vervullen.
De parlementsleden pleiten meermaals voor "duidelijke, sluitende richtlijnen voor het verantwoord gebruik van dierlijk afval".
Zijn de bestaande richtlijnen volgens de Commissie voldoende duidelijk en sluitend voor het verantwoord gebruik van dierlijk afval?
a) Zo ja, welke argumenten hanteert de Commissie om - in tegenstelling tot de zogenaamde dioxinecommissie - te spreken van duidelijke en sluitende richtlijnen voor het verantwoord gebruik van dierlijk afval?
b) Zo neen, zal de Commissie voorstellen uitwerken om te komen tot een sluitend en duidelijk systeem voor het verantwoord gebruik van dierlijk afval?