Volgens Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de
biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen mogen enkel
levensmiddelen en onverwerkte producten van plantaardige oorsprong de term "bio" of "biologisch" dragen wanneer
zij gekweekt zijn volgens de principes uiteengezet in genoemde verordening. Echter, dat geldt niet voor
verwerkte plantaardige producten die niet dienen voor de voeding van mens of dier. Daarbij is het gebruik van de
term "bio" of "biologisch" niet beschermd. Dat kan tot gevolg hebben dat er plantaardige producten, zoals
biobrandstoffen, op de markt kunnen gebracht worden met een merknaam die "biologisch" of "bio" bevat. De
consument zal dit ongetwijfeld verwarren met teeltgewassen van biologische oorsprong, en dat terwijl de
biobrandstoffen ook geteeld kunnen worden via de biologische landbouw.
1. Is de Commissie van
mening dat de term "bio" voor biobrandstoffen mag deel uitmaken van de merknaam van producten die niet afkomstig
zijn uit biologische landbouw?
2. Is de Commissie van mening dat bedrijven die biobrandstoffen
produceren die niet afkomstig zijn van biologische teelt de term "bio" of "biologisch" in hun bedrijfsnaam mogen
voeren?
3. Is de Commissie het met de vraagsteller eens dat de kweek van biologische
biobrandstoffen moet worden gestimuleerd?
4. Zo ja, hoe denkt de Commissie dat aan te pakken?
5. Is de Commissie van plan biologische van niet-biologische biobrandstoffen te onderscheiden? En zo
ja, is de Commissie van plan daar een wetgevend kader voor te voorzien?
ANTWOORD VAN
COMMISSARIS FISCHER BOEL
1. Overeenkomstig artikel 2 van Richtlijn 2003/30/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare
brandstoffen in het vervoer wordt onder biobrandstof verstaan: vloeibare of gasvormige transportbrandstof die
gewonnen is uit biomassa.
Het gebruik van het prefix ‘bio’ in
“biobrandstof” heeft niets te maken met de biologische productiemethoden als bedoeld in Verordening
(EEG) nr. 2092/91 van de Raad; die verordening is namelijk niet van toepassing op verwerkte plantaardige
landbouwproducten die niet bestemd zijn voor menselijk voeding. Biobrandstoffen vallen derhalve niet onder de
verordening en evenmin is de in artikel 2 van de verordening vastgestelde bescherming van de term
“biologisch” van toepassing.
De term “biologisch” mag dan ook worden
gebruikt met betrekking tot biobrandstoffen die niet overeenkomstig de communautaire regelgeving inzake
biologisch geteelde gewassen zijn geproduceerd.
2. Momenteel bestaat er geen communautaire
regelgeving op grond waarvan kan worden verhinderd dat producenten van biobrandstoffen de termen
“bio” of “biologisch” in hun bedrijfsnaam gebruiken.
3. De Commissie is net
als u van mening dat biobrandstoffen in het algemeen moeten worden bevorderd. Wel moet verder worden onderzocht
welke rol de bevordering van specifieke, uit biologisch geteelde gewassen geproduceerde biobrandstoffen in dit
verband moet spelen.
Los van de vraag of “biologische” biobrandstoffen de productie en
het gebruik van biobrandstoffen bevorderen of juist afremmen, moet worden erkend dat een grotere productie van
“biologische” biobrandstoffen een gunstig bijkomend effect kan hebben, nl. een ruimere
beschikbaarheid van biologisch diervoeder. Dit zou de ontwikkeling van de biologische landbouw in het algemeen
een niet te onderschatten injectie kunnen geven.
4. Wat de bevordering van de biologische landbouw
betreft, wil ik graag verwijzen naar de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement -
Europees actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw (COM (2004) 415), waarin de Commissie in het
kader van actie 6 de lidstaten sterk aanraadt om in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s optimaal
gebruik te maken van de beschikbare instrumenten ter ondersteuning van de biologische landbouw. In dit verband
kan ook rekening worden gehouden met de specifieke milieuvoordelen die het gebruik van biologische
biobrandstoffen op lange termijn biedt. Bovendien wordt er in het kader van actie 10 expliciet op aangedrongen
het toepassingsgebied van de normen voor de biologische landbouw uit te breiden tot andere sectoren. Tot
dusverre vallen de biobrandstoffen niet onder Verordening (EEG) nr. 2092/91. Die situatie zou in de toekomst
kunnen veranderen, afhankelijk van het resultaat dat wordt bereikt met de tenuitvoerlegging van het Europees
actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw (zie antwoord op vraag 5).
5. Zie ook het antwoord op vraag 3. Deze kwestie zal worden behandeld in het kader van de tenuitvoerlegging van het Europees actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw. De Commissie gaat momenteel na of het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 2092/91 kan worden uitgebreid tot niet voedingsproducten.