Europese onderhandelingen over luchtkwaliteit komen tot teleurstellend einde

“Deze wetgeving had het paradepaardje van het Nederlandse EU-voorzitterschap moeten worden. Door een volledig gebrek aan solidariteit tussen lidstaten en onverschilligheid van veel regeringsleiders rondom luchtkwaliteit, is dat niet gelukt,” aldus Groenlinks-Europarlementariër Bas Eickhout.

Onderhandelaars van het Europarlement en de EU-landen zijn woensdag tot een akkoord gekomen over nationale limieten voor de uitstoot van luchtvervuilende stoffen. Eickhout, die onderhandelde namens de Europese Groenen, steunt het akkoord niet: “Er is veel te veel opgegeven om tot een overeenkomst te komen onder het Nederlandse voorzitterschap.”

Vuile lucht leidt tot hoge sterftecijfers, grote economische schade en trekt zich niets aan van landsgrenzen. Europese wetgeving op dit gebied is daarom belangrijk. “De wetgeving moet echter wel zinvol zijn. Dat wil zeggen dat het een verbetering oplevert ten opzichte van de status quo en dat een rechter naleving moet kunnen afdwingen,” stelt Eickhout.

Het Europarlement streed voor vier punten om zinvolle wetgeving te garanderen: ambitieniveau, tussentijdse controlemomenten, geen uitzonderingsclausules en aanpak van de methaanuitstoot. Eickhout: “Uiteraard begrijp ik dat je bij onderhandelingen niet alles kan binnenhalen wat je wilt. Maar het kan ook niet zo zijn dat je alles weggeeft waarvoor je strijdt, en dat is precies wat vandaag gebeurd is.”

De vier euvels van de gesloten deal

  1. De wetgeving heeft te weinig ambitie wat betreft verbetering in de volksgezondheid. De emissielimieten zijn flink afgezwakt ten opzichte van het oorspronkelijke (eveneens weinig ambitieuze) voorstel van de Europese Commissie. Technologische vooruitgang en wisselwerking met klimaatbeleid zijn bijvoorbeeld volledig genegeerd bij het vaststellen van de limieten.
     
  2. EU-landen hebben de vrijheid om tot 2030 niets te doen. Het Europarlement wilde daarom in 2025 een moment instellen waarop lidstaten verantwoordelijk gehouden worden als ze de wet niet naleven. Voor een buitenstaander lijkt het erop dat dit gelukt is. Er zijn echter allerlei ontsnappingsclausules voor lidstaten om doodeenvoudig onder deze eis uit te komen.
     
  3. Dat sluit aan op het derde punt. Het Europarlement streed tegen allerlei uitzonderingen die ervoor zorgen dat lidstaten altijd een excuus blijven houden om meer vervuiling uit te stoten dan is afgesproken. De wetstekst die nu is afgesproken heeft talloze uitzonderingsclausules.
    Eén geeft zelfs een stimulans aan lidstaten om in het vervolg slecht EU-beleid te maken voor specifieke bronnen van milieuvervuiling. Neem bijvoorbeeld de absurde uitstootnorm voor dieselauto's die lidstaten onlangs ingevoerd hebben. Onder de nieuwe wet wordt het interessant voor EU-landen om dit te herhalen. Lidstaten krijgen namelijk een uitzondering als er een hogere uitstoot van vervuilende stoffen is dan verwacht ten gevolge van ontoereikend Europees beleid.
     
  4. Tot slot wilde zowel de Europese Commissie als het Europees Parlement dat er nationale uitstootlimieten voor methaan zouden komen. Ook dit heeft het niet gehaald. Wederom wordt de landbouwsector de hand boven het hoofd gehouden.

 

GroenDe enige partij die sociaal én milieuvriendelijk is.

www.groen.be

De Groenen/EVAGroenen en Europese Vrije Alliantie in het Europees Parlement.

www.greens-efa.eu

Sympathisant, ijveraar, pertinente vraag of melding...?